wniosek o przystąpienie do drugiego czytania bez kierowania projektu do komisji

Co nie weszło w życie

• 1W ustawie o IPN doprecyzowano, że chodzi o zbrodnie członków i współpracowników OUN frakcji Bandery, UPA oraz innych ukraińskich formacji kolaborujących z III Rzeszą — zamiast ogólnego sformułowania „ukraińskich nacjonalistów”, które Trybunał Konstytucyjny uznał za nieprecyzyjne (art. 1 pkt 1 lit. a tiret trzecie ustawy o IPN w brzmieniu z druku 1760 — określa, jakiego rodzaju zbrodnie IPN dokumentuje i bada).
• 2Nowe brzmienie art. 2a ustawy o IPN wprost uznaje za takie zbrodnie ludobójstwo na terytorium II RP w latach 1943–1945 oraz inne akty przemocy i terroru wobec Polaków i obywateli polskich innych narodowości (art. 2a — definicja, którą stosuje się przy ściganiu m.in. zaprzeczania tym zbrodniom na podstawie art. 55 ustawy o IPN).
• 3Do Kodeksu karnego dopisano zakaz publicznego propagowania ideologii OUN-B i UPA — obok nazizmu, komunizmu i faszyzmu, z karą jak w art. 256 § 1, czyli do 3 lat więzienia (art. 256 § 1a k.k. — karze za publiczne szerzenie wskazanych ideologii).
• 4Za nielegalne przekroczenie granicy z użyciem przemocy, groźby, podstępu lub w grupie górna granica kary rośnie z 3 do 5 lat więzienia (art. 264 § 2 k.k.).
• 5Za organizowanie innym nielegalnego przekraczania granicy kara rośnie z przedziału 6 miesięcy–8 lat do 2–12 lat więzienia (art. 264 § 3 k.k.).
• 6Ustawa miałaby wejść w życie po 14 dniach od ogłoszenia (art. 3 projektu).